Prawo do nazwy

W Republice Federalnej Niemiec nazwisko osoby jest oceniane zgodnie z przepisami prawa prywatnego niemieckiego kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym, zmiany nazwiska o charakterze rodzinnym są zasadniczo brane pod uwagę:

• w wyniku zawarcia małżeństwa lub związku partnerskiego,
• po adopcji jako dziecko,
• po późniejszym ustanowieniu wspólnej opieki rodzicielskiej lub rozszerzeniu zmiany nazwiska rodzicielskiego na dzieci,
• po zawarciu związku małżeńskiego z rodzicem sprawującym opiekę nad dzieckiem,
• w wyniku dalszych oświadczeń dotyczących nazwiska (np. po rozwiązaniu małżeństwa).

Przepisy prawa cywilnego dotyczące małżeństwa, ustalania ojcostwa dziecka, nadawania imion małżonkom i dzieciom, opieki i adopcji są regulowane przez niemiecki kodeks cywilny.

Istnieją specjalne przepisy dotyczące przesiedleńców, repatriantów z Niemiec etnicznych i niektórych grup osób, takich jak naturalizowani obywatele, którzy nabyli swoje nazwisko na mocy prawa obcego, ale obecnie podlegają prawu niemieckiemu. Osoby te mogą językowo dostosować swoje nazwiska do środowiska niemieckiego za pomocą tak zwanej deklaracji harmonizacji.

Jeśli życzenie używania określonego nazwiska nie może być spełnione na mocy przepisów prawa cywilnego, istnieje również możliwość zmiany nazwiska na mocy prawa publicznego zgodnie z ustawą o zmianie nazwisk i imion.

Ta procedura zmiany nazwiska jest wyjątkowa, ponieważ służy jedynie wyeliminowaniu niedogodności w indywidualnych przypadkach, a tym samym uniknięciu szczególnych trudności. Prawo to może być stosowane do Niemców i bezpaństwowców, bezdomnych cudzoziemców, uchodźców zagranicznych i osób uprawnionych do azylu, którzy mają miejsce zamieszkania w Republice Federalnej Niemiec.

Zmiana imienia lub nazwiska jest możliwa tylko wtedy, gdy istnieje ważny powód, np. poprzednie imię lub nazwisko jest obraźliwe, wydaje się śmieszne lub jest przyczyną częstych pomyłek.