Udział dzieci i młodzieży w polityce lokalnej

Artykuł 12 Konwencji ONZ o prawach dziecka stanowi, że dzieci i młodzież mają prawo do uwzględniania ich opinii we wszystkich decyzjach, które ich dotyczą. Ustawa o opiece nad dziećmi i młodzieżą (SGB VIII) ma również na celu wspieranie dzieci i młodzieży na drodze do stania się niezależnymi i zdolnymi członkami społeczeństwa w perspektywie długoterminowej. W szczególności młodzi ludzie i ich rodziny powinni być odpowiednio zaangażowani w planowanie, które ich dotyczy. Celem pozaszkolnej edukacji młodzieży jest umożliwienie młodym ludziom rozpoznania ich własnych osobistych i społecznych warunków życia, potwierdzenia ich interesów społecznych i urzeczywistnienia demokratyzacji we wszystkich obszarach.

Kraj związkowy Hesja wyraźnie określił prawa uczestnictwa dzieci i młodzieży w heskim kodeksie gminnym (§§ 4c, 8c HGO) i heskim kodeksie powiatowym (§§ 4c, 8a HKO). W przeciwieństwie do drugiej grupy niekwalifikujących się mieszkańców, cudzoziemców spoza UE (patrz § 84 i nast. HGO), gminy mają dużą swobodę w wyborze formy uczestnictwa. Prawo zezwala na zinstytucjonalizowane formy uczestnictwa, takie jak parlamenty dziecięce i młodzieżowe lub rady doradcze, a także możliwości bycia wysłuchanym, zgłaszania propozycji i zabierania głosu w radzie gminy, ale także modele uczestnictwa związane z projektami, takie jak projektowanie placu zabaw, eksploracje dzielnic, projekty kulturalne dla dzieci, przyszłe warsztaty itp.)

Uczestnictwo dzieci i młodzieży w ich społecznościach ma sens, ponieważ dzieci i młodzież widzą i rozumieją skutki swojego zaangażowania i uczą się z nim identyfikować. Co więcej, dzieci i młodzież powinny być traktowane poważnie jako eksperci w swojej własnej sprawie i być w stanie dostarczyć politykom cennych sugestii.

Miasta i gminy odgrywają ważną rolę w wyborze odpowiednich form uczestnictwa, ponieważ stanowią bezpośrednie środowisko życia dzieci i młodzieży.

Społeczności przyjazne dzieciom i młodzieży są przyjazne dla wszystkich